اگه برنگشت، پي گيرش شو و هيچ وقت بي خيال نشو

آموخته ام ... که بهترين کلاس درس دنيا، کلاسي است که زير پاي پيرترين فرد دنياست
آموخته ام ... که وقتي عاشقيد، عشق شما در ظاهر نيز نمايان مي شود
آموخته ام ... که تنها کسي که مرا در زندگي شاد مي کند کسي است که به من مي گويد: تو مرا شاد کردي
آموخته ام ... که داشتن کودکي که در آغوش شما به خواب رفته، زيباترين حسي است که در دنيا وجود دارد
آموخته ام ... که مهربان بودن، بسيار مهم تر از درست بودن است
کودکي، نه گفت آموخته ام ... که هرگز نبايد به هديه اي ازطرف
آموخته ام ... که هميشه براي کسي که به هيچ عنوان قادر به کمک کردنش نيستم دعا کنم
آموخته ام ... که مهم نيست که زندگي تا چه حد از شما جدي بودن را انتظار دارد، همه ما احتياج به دوستي داريم که لحظه اي با وي به دور از جدي بودن باشيم
آموخته ام ... که گاهي تمام چيزهايي که يک نفر مي خواهد، فقط دستي است براي گرفتن دست او، و قلبي است براي فهميدن وي
آموخته ام ... که راه رفتن کنار پدرم در يک شب تابستاني در کودکي، شگفت انگيزترين چيز در بزرگسالي است
آموخته ام ... که زندگي مثل يک دستمال لوله اي است، هر چه به انتهايش نزديکتر مي شويم سريعتر حرکت مي کند
آموخته ام ... که پول شخصيت نمي خرد
آموخته ام ... که تنها اتفاقات کوچک روزانه است که زندگي را تماشايي مي کند
آموخته ام ... که خداوند همه چيز را در يک روز نيافريد. پس چه چيز باعث شد که من بينديشم مي توانم همه چيز را در يک روز به دست بياورم
آموخته ام ... که چشم پوشي از حقايق، آنها را تغيير نمي دهد
آموخته ام ... که اين عشق است که زخمها را شفا مي دهد نه زمان
آموخته ام ... که وقتي با کسي روبرو مي شويم انتظار لبخندي جدي از سوي ما را دارد
آموخته ام ... که هيچ کس در نظر ما کامل نيست تا زماني که عاشق بشويم
آموخته ام ... که زندگي دشوار است، اما من از او سخت ترم
آموخته ام ... که فرصتها هيچ گاه از بين نمي روند، بلکه شخص ديگري فرصت ازدست داده ما را تصاحب خواهد کرد
آموخته ام ... که آرزويم اين است که قبل از مرگ مادرم يکبار به او بيشتر بگويم دوستش دارم
آموخته ام ... که لبخند ارزانترين راهي است که مي شود با آن، نگاه را وسعت داد
آموخته ام ... که نمي توانم احساسم را انتخاب کنم، اما مي توانم نحوه برخورد با آنرا انتخاب کنم
آموخته ام ... که همه مي خواهند روي قله کوه زندگي کنند، اما تمام شادي ها و پيشرفتها وقتي رخ مي دهد که در حال بالا رفتن از کوه هستيد
آموخته ام ... که بهترين موقعيت براي نصيحت در دو زمان است: وقتي که از شما خواسته مي شود، و زماني که درس زندگي دادن فرا مي رسد

از كجا، وز كه خبر آوردی؟

خوش خبر باشی، اما، اما

گرد بام و در من

بی‌ثمر می‌گردی.

انتظار خبری نيست مرا

نه ز ياری نه ز ديّار و دياری – باری

برو آن‌جا كه بود چشمی و گوشی با كس،

برو آن‌جا كه ترا منتظرند.

قاصدك!

در دل من همه كورند و كرند.

دست بردار ازين در وطن خويش غريب.

قاصد تجربه‌های همه تلخ،

با دل‌ام می‌گويد

كه دروغی تو، دروغ،

كه فريبی تو، فريب.

قاصدك! هان، ولی ... آخر ... ای وای!

راستی آيا رفتی با باد؟

با توام، آی! كجا رفتی؟ آی ...!

راستی آيا جايی خبری هست هنوز؟

مانده خاكستر گرمی، جايی؟

در اجاقی – طمع شعله نمی‌بندم – خردك شرری هست هنوز؟

قاصدك!

ابرهای همه عالم شب و روز

در دل‌ام می گريند.

Or call you

As often as I would like to

I spend time every day

Thinking about you

Sometimes it is

A memory of something we shared

Other times it is

An incident in my life

That I imagine myself

Telling you about

No matter what it is

In my mind

I write and call you every day(and every night)

And I miss you

به تو نامه نمي نويسم

و دلم برايت تنگ مي شود .

« سوزان پولیس شوتز »

خيابان فِلان ، ايران...

يه نفر: خونه.

يه نفر: از محل كار.

يه نفر: چون كارم تموم شده.

يه نفر: نه.

يه نفر: نه ، من از اول تنبل بودم!

يه نفر: نه ، بی سواد بود.

مامور: پس تو چرا قيافه ت مشكوكه؟!

يه نفر: نمی دونم! اگه دستور ميدين جراحی پلاستيك

كنم!

مامور: نه ، خودمون تغيير قيافه ت ميديم! شغلت

يه نفر: حسابدارم.

يه نفر: نه ، جمع دارايی ام صد هزار تومان نميشه.

يه نفر: نه ، من تا حالا دلار نديدم.

يه نفر: نه.

يه نفر: روزنامه.

مامور: پس اينطوووووررررر.....

﴿در اين لحظه مذاكرات جدی تر ادامه ميابد﴾...

يه نفر: آخ! نه ، من ورزشكارم.

يه نفر: آخ سرم! به خدا مخالف مايلی كهن نيستم.

يه نفر: آخ شكمم! به خدا من طرفدار تيم ملی هستم.

مامور: پس تو بودی روز مسابقه ی ايران و استراليا

يه نفر: آخ پام! به خدا من نبودم. اون روز من

گلاب به روتون ﴿...﴾ داشتم اصلا" توی خيابون

نيومدم.

يه نفر: مگه چه جوری شده؟!

يه نفر: شما زدين.

يه نفر: من؟! اينجا كه كسی نيست براش سخنرانی

كنم.

يه نفر: من نخوردم.

مامور ﴿به همكارش﴾: بنويس جانی واكر. از كجا

يه نفر: من نخريدم.

مامور ﴿به همكارش﴾: بنويس از جردن ، از اصغر سياه

خريده.

يه نفر: به خدا من اصغر سياه رو نمی شناسم.

مامور: غصه نخور! بعدا" كه اصلاح شدی اول روزنامه

رو ول می كنی ، بعدا" با اصغر سياه هم آشنا ميشی!

 هر كدوم از داداشاشونو هم واسه يه كاري مي خوان:

داداش شماره يک: بچه پول دار! ماشين داره!

رستوران خوب مي رن باهم! اينترنت 24 ساعته

مجاني هم بعنوان اشانتيون بهشون ميده!

داداش شماره دو: يه پسر رومانتيك! خوراك درددل

بشينن نصفه شبها باهم درددل كنند و گريه كنن باهم.

داداش شماره سه: بچه خلاف و شر چت روم!

 هر پسري بخواهد تو اينترنت اذيتشون كنه خان داداش جون حالشو مي گيره!

دادش شماره چهار: از نوع هنري! خوراك رفتن

 باهم به سينما، تئاتر و موزه ! و محافل نقد فيلم ! بليط جشنواره فجرشون تضمينيه ! موهاي اين مدل

 داداش ترجيحا بلنده ! به اضافه ريشهايي مدل دار!

داداش شماره پنج: خوش تيپ! خوراك اينه كه ببره

 با خودش به دوستاش پز بده بگه: نگاه کنين چه

 داداش جيگري دارم! داداش من خيلي خوش تيپه!

داداش شماره شش: بچه معروف! هر هفته پنج شنبه

 ها يه پارتي دعوتت مي كنه! رقصشم خوبه! همه

مدله بلده برقصه!

داداش شماره هفت: متخصص كامپيوتره! هر وقت

 چت کردي و هکت کردن و كامپيوترت خراب شد

 داداش جونت مياد برات درست مي كنه!

داداش شماره هشت: بچه مثبته.. بچه مودبيه .. وقتي

 مي ري باهاش بيرون لپ هاش سرخ ميشه، خوراك

اينه ببري به مامانت نشون بدي بگي مامان جون اين

دوست پسره منه! مامانت عاشق اين جور پسراست!

پسر نيستن که اصلا شاخ شمشادند!!!!!!!!!!

بازيگران:
يك عدد پسر
يك عدد دختر
عده اي براي خالي نبودن عريضه (سياهي لشگر)

سمنو (پرده اول)
يك عدد پسر پاي اينترنت نشسته چت ميكند و بي خيال با همه حرف مي زند. (همه در اينجا همان سياهي لشگر هاي اين نمايش هستند) ناگهان دختري وارد چت روم ميشود و پسر كمي دلش يك جوري مي شود.با دختر حرف ميزند.از و اسم و محل زندگي شروع ميكند...
-asl plz?
-من رويا از تهران و سنم هم نميگم...مگه نميدوني نبايد از يك خانم سنش را پرسيد...!
و كم كم اين دختر با بقيه برايش متفاوت ميشود و قضيه كمي احساسي مي شود.(از اين به بعد آهنگ تايتانيك پس زمينه نمايش است.)
-چه غذايي را دوست داري؟
- بيف استر..
-وا..مگه همچين غذايي هم هست!
-همون بيف استراناگف است!!ولي مي دوني ما بس كه خورديم با اسم كوچيك صدايش ميكنيم!!
از شكلكهاي مسنجري كه برايش مي فرستد حالي به حالي مي شود و با فونت هاي دختر احساسش فرق مي كند!! كار به جاهاي باريكتر ميكشد و تلفن رد و بدل ميكنند. پاي تلفن با شنيدن صداي هم حسابي دلباخته هم ميشوند .
صدايي شبيه صداي بوق تريلي مي گويد : چقدر صداي تو قشنگه!!
و صدايي شبيه صداي مرغ ميگويد : صداي تو كه بهتره!!
و دهان جفتشان مثل سمنو شيرين ميشود!!

سيب (پرده دوم)
قرار ملاقات مي گذارند. هم ديگر را مي بينند.هفته اي يك بار گردشي در جاهاي خوش آب و هوا ي تهران و پاركهايي مثل پارك جمشيديه ميروند.
پسر هنوز خودش را براي دختر ميگيرد و دختر اداي آدمهاي كاملا عاشق را در مي آورد.": تو چه خوب باشي و چه بد من همين جوري دوستت دارم."
يكي از نظراتي كه پسر مي دهد اين است كه :" من اگر جاي شهردار بودم حتما اين پارك را تنها براي دختر ها و پسرها مي ساختم و اصلا اجازه نمي دادم كسي تنها وارد شود!!."و دختر هم حرفهاي پسر را تاييد مي كند!!
پسر تمام سعي اش را ميكند كه مثل آرنولد يا تام كروز خودش را نشان بدهد .مثلا در يك صحنه كاملا ساختگي جلوي ماشين ميپرد كه مثلا دختر خانم خدايي نكرده زير ماشين نرود!! و دختر هم مثل جنيفر لوپز رفتار ميكند!!و گاهي خودش را با سوفيا لورن عوضي ميگيرد!!
و بعد از اين قضايا به اين نتيجه مي رسند كه نمي توانند اين همه دوري را تحمل كنند و بايد با هم ازدواج كنند (البته بعد از چند دفعه بيرون رفتن نميدانم....) و قضيه به خواستگاري و مراسم سنتي مي كشد.
و خلاصه دختر و پسر به عقد هم در مي آيندو همه چيز به خوبي و خوشي....."
_ هاي نويسنده پنج پرده ديگر مانده..
_ ا...فكر كردم فيلم هندي است...ببخشيد....پس ادامه ميدهيم.

سماق (پرده سوم)
كم كم كمي كارشان حالت رسمي پيدا مي كند. مدام با هم بيرون مي روند و از تمام پاركهاي تهران و حومه !!خاطره مي سازند. اسم اين مرحله را گذاشتيم سماق چون مثل سماق روي كباب خوشمزه است..!!
حرفهاي عشقي وش و رفتارهاي رمانتيكانه از مراحل لاينفك اين مرحله است.
و مدام سعي مي كنند به هم ثابت كنند كه "تو هموني هستي كه من مي خواستم."

سكه (پرده چهارم)
پسر كمي به فكر فرو ميرود .او بايد شغلي دست و پا كند و شايد هم براي همسرش (همان دختر ) هم كاري بجويد چون " زندگي كه شوخي بردار نيست ننه جون!!""
از اين به بعد نامش سكه است.چون پسر بدو كار بدو....كجا به هم برسند خدا عالم است...
دختر كمي از وضعيت نا به سامان اقتصادي ناراضي است و زبان به غر غر ميگشايد و پسر هم كلافه ميشود.

سير (پرده پنجم)
اين پرده كمي وسايل احتياج دارد...ترجيحا لوازمي كه راحت خرد شوند!! سر همان مسائل مادي يا ديگر مسائل مهم از جمله طرز راه رفتن و مدل مو و .....دعوا آغاز ميشود..
-تو از اول منو نمي فهميدي ....
-ا...نه بابا ...تو خيلي مي فهمي!!
-يعني ميگي من نفهمم!!؟
-آره ميگم...مي خوام بدون چه كار مي تووني بكني...
و از اينجا همان وسايل مذكور وارد گود ميشوند و بر سر هم خرد ميكنند...
البته لازم به ذكر است كه دعوا مثل سير ترشي است كمش مزه زندگي است زيادش باعث اذيت مي شود و دل را مي زند....

سركه (پرده ششم)
حالت قهر بعد از دعوا هم كمش خوب است و زيادش دل را ميزند و گلو را ميسوزاند...
_.......(پسر سرش را تا جايي كه بتواند روي روزنامه خم ميكند.)
-......(دختر هم به طرز خيلي تابلويي تلويزيون گوش ميدهد و محل نميگذارد.)
ان شاالله هيچ كس زياد از سركه نخورد...آمين...بگو آمين..ا..ا....بگو آمين...حالا شد...خدا از دهنت بشنود.

سبزه (پرده هفتم)
كنار سفره هفت سين نشسته اند.پارسال اين موقع هيچ كدام همديگر را نمي شناختند ولي امسال كاملا همديگر را ميشناسند چه شناختني!!كم كم براي هم جا مي افتند و به هم عادت مي كنند...عادتي عاشقانه... (در ضمن بالاخره با هم آشتي ميكنند.) از اين جا به بعد تمام زندگي شان سبزه است....مثل سبزه رشد مي كنند و بارور مي شوند و مي شكفند...

گل منی نمی زارم کس دیگه بچیندت

گولم زدی اما بدون یه روز سراق تومیام

با خنجری تشنه واسه سینه داغ تو میاد

میرم می سوزم از این حیله ونیرنگ تو

مگه چه کردم بادلت عمری بودم بر چنگ تو

قانون تو توعاشقی هوسه

میکشمت دستم بهت برسه

دوته سیگار موده رومیز

یکی ماتیکی یکی تمیز

گفتی به من تنها بودی

پس کی بوده ایجا عزیز

وای دلم داره دیگه دغ میکنه پرمیزنه

شب خوشیت سر می رسه صبح منم سرمیزنه

نفس نفس میرنم از دورتماشات میکنم

رفتی با اون مرد غریب ندیدی نگاهت میکنم

قانون تو توعاشقی هوسه

میکشمت دستم بهت برسه

سگ اصحاب کهف از غار بیرون آمد تا تجربه شگفتش را با مردمان در میان بگذارد.می خواست بگوید چگونه سگی می تواند مردم شود

اما او نمی دانست که مردمان به سگان گوش نمی دهند،حتی اگر به زبان آدمیان صحبت کنند.سگ اصحاب کهف زبان به سخن باز کرد

اما پیش از آن که چیزی بگوید؛سنگش زدند،چوبش زدند و رنجور و زخمی اش کردند.

سگ اصحاب کهف گریست وگفت:من هشتمین آن هفت نفرم.با من این گونه نکنید...

آیا کتاب خدا را نخوانده اید...؟

آیا نمی دانید که چگونه پروردگار از من به نیکی یاد می کند؟ هزار سال پیش از این خوی سگی ام را کشتم و پلیدی ام را شستم

.امروزاز غار بیرون آمدم که بگویم چگونه سگی می تواند به آدمی بدل شود...،اما دیدم آدمی چگونه بدل به دیو و ددشده است

دست هایی از خشم و خشونت دارید،می درید و می کشید،دندان تیز کرده و جهان را پاره پاره می کنید این سگ که این همه از آن نفرت دارید نام من است،اما خوی شماست!

سگ اصحاب کهف گفت:آمده ام که از تغییر برایتان بگویم و از تبدیل و ماجرای رشد و فراتر رفتن؛اما می بینم که شما از تبدیل تنها فرو تر رفتن را بلدید و سقوط و مسخ را

چرا اجازه نمی دهید که کسی پلیدی اش را پاک و نجاستش را تطهیر کند؟چرا نیاموخته اید که به دیگری گوش دهید؟شاید این دیگری سگ باشد؛اما حقیقت را گاهی از زبان سگان نیز می توان شنید

سگ اصحاب کهف به غارش بازگشت و پیش خدا گریست و از خدا خواست تا او را دوباره به خواب برد

برنده متعهد ميشود، بازنده وعده ميدهد

a winner makes commitments;

a loser makes promis

وقتي برنده اي مرتكب اشتباه ميشود،مي گويد:"اشتباه كردم

وقتي بازنده اي مرتكب اشتباه ميشود،مي گويد:"تقصير من نبود

when a winer make a mistak,he says,"i was wrong"

when a loser make a mistak,he says,"it wasn't my fault".

برنده با جبران اشتباهش،تاسف و پشيماني خود را نشان مي دهد

بازنده مي گويد :"متاسفم" اما در آينده اشتباه خود را تكرار مي كند

a winner showse he's sorry by making up for it.

a loser say;s "i'm sorry " but does the same thing the next time.

بازنده فقط منتظر رسيدن نوبت خود ، براي حرف زدن است

a winner listens;

a loser just waits untie it's his turn to talk.

برنده مي گويد:بايد راه بهتري هم وجود داشته باشد

بازنده مي گويد:تا بوده همين بوده و تا هست همين است

a winner says,"there ought to be a better way to do it"

a loser says,"that's the way it's always been done here"

بازنده به تملق قدرتمندان پرداخته و ضعفا را تحقير مي كند

a winner acts the same toward those who can be helpful

and those who can be of no help

a loser fawns on the powerful and snubs the weak.

بازنده شكستهاي خود را ناشي از تبعيض يا سياست مي داند

ولي وقت زيادي را صرف عيب جويي نمي كند

a loser blames "politics"or"favoritism"for his failure.

he doesn't waste much time on any kind of blame.

بازنده از ترس مرتكب شدن به اشتباه ، ياد گرفته كه اقدام به هيچ كاري نكند

a winner learns from his mistakes

a loser learns only not to make mistakes by not trying different.

جای که من می روم در تصور هیچکس نمی گنجد